ស្រីហិតោបទេស សន្ដិភាព ភាគទី៤
ភិក្ខុក ប៉ាង ខាត់
វិរិយបណ្ឌិតោ
ជាអ្នកប្រែចេញពីភាសាសំស្ក្រឹត
ជាអ្នកប្រែចេញពីភាសាសំស្ក្រឹត
កថាទី៣ រឿងពាណិជ្ជ ភរិយានិងអ្នកបំរើ
ក្នុងកាលពីដើម នៅក្នុងវិក្រមបុរី មានពាណិជ្ជម្នាក់ឈ្មោះសមុទ្រទត្ដ
ភរិយាឈ្មោះនាង រត្នប្រកា ជាស្រីចូលចិត្ដរួមបេតីជាមួយ នឹង ខ្ញុំបំរើរបស់ខ្លួនគ្រប់ៗកាល(1)
តមកថ្ងៃមួយ ពាណិជ្ជសមុទ្រទត្ដបានឃើញនាងរត្នប្រកា ជាភរិយាកំពុងអោយបំរើនោះជប់មាត់។
កាលនោះអែងនាងរត្នប្រកា ដឹងថាស្វាមីឃើញខ្លួនហើយគិតទាន់ភ្លាម ក៏ដើរតំរង់ចូលទៅស្វាមី
ហើយក្លែងនិយាយថា «នាថ!
ខ្ញុំបំរើនេះគំនិតមារយាទអាក្រក់ធំណាស់ វាហ៊ានលួចកបូរ៌ យកទៅស៊ី ខ្ញុំបានហិតខ្លិនមាត់វាបានដឹងច្បាស់ណាស់»។ លោកបានពោលទុកថា
«ស្រីបរិភោគអាហារទ្វេគុណ
មានប្រាជ្ញាឆ្លៀវឆ្លាតចតុគុណ មានកលមាយាឆគុណ និងមានកាមរាគអដ្ឋគុណ»។ ខ្ញុំបំរើ
លុះបានលឺពាក្យនាងនោះនិយាយដូច្នោះក៏ ធ្វើជាច្រលោតខឹងតឹងឡើងហើយនិយាយថាៈ
«នាថ!
ខ្ញុំនឹងអាស្រ័យនៅក្នុងផ្ទះនាយចៅហ្វាយដែលមានភរិយាប្រឹត ដូច្នេះដូចម្ដេចកើត
សព្វបើគ្រាន់តែការបន្ដិចបន្ដួចប៉ុណ្ណោះ អោយភរិយាមកហិតមាត់ខ្ញុំបំរើគ្រប់ខណៈយ៉ាងនេះ!
»។
លំដាប់នោះ ខ្ញុំបំរើថាហើយក៏ក្រោកដើរចេញទៅភ្លាម អែស្វាមីនាងទៅសូមទោសខ្ញុំបំរើឃាត់អោយវានៅបំរើវិញ
ព្រោះហេតុនោះបានជាខ្ញុំ(ត្រីឈ្មោះប្រត្យុត្បន្នមតិ) ពោលថា «នរណាកែខៃក្ដីអន្ដរាយដូច្នេះជាដើម
(លេខ ៧)។ លំដាប់ នោះត្រីឈ្មោះយ័ទភវិស្យតិពោលតទៅទៀតថា៖
៨ - របស់ណាមិនមានបច្ច័យ របស់នោះក៏តែងមិនមាន ថាបើរបស់ណាមានច្ច័យ
របស់នោះ ក៏មិនមែនជាដទៃ ថ្នាំនេះរំងាប់នូវពិសពុលគឺសេចក្ដីពិតបាន ហេតុដូចម្ដេចហ្ន៎
ក៏គេមិនដឹងថ្នាំនោះ។
កាលនោះអែង ត្រីប្រត្យុត្បន្នមតិកំពុងតែគិតដូច្នេះ
ត្រូវព្រានប្រមង់ពាក់មងជាប់ ទើបធ្វើពុតដូចជាខ្លួនស្លាប់ ឋិតនៅស្ងៀមអិតខ្វើកឡើយដល់ព្រានប្រមង់ដោះចេញពីមងរួចហើយ
ក៏ខំបំរះននៀលពេញទំហឹងលោតចូលក្នុងទឹកជ្រៅភ្លាម។ អែត្រីយ័ទភវិស្យតិព្រានប្រមង់ចាប់បានហើយបោកសំលាប់ទៅ
ព្រោះហេតុនោះ បានជាខ្ញុំ (អណ្ដើកកម្ពុគ្រីព) ពោលថាៈ «ត្រីអនាគតវិធាតា» ដូច្នេះជាដើម(លេខ៦)។
ហេតុការណ៍ដូចខ្ញុំ (អណ្ដើកកម្ពុគ្រីព) បានពណ៌នា មកនេះ សូមមិត្ដជួយចាត់ចែងអោយខ្ញុំចេញទៅកាន់ស្រះដទៃក្នុងពេលនេះទៅ។
ហង្សទាំងពីរតបថាៈ «បើបានទៅដល់ជលាស័យដទៃហើយ
ជាកុសលសំលាញ់អែងហើយ តើសំលាញ់នឹងទៅដោយវិថីតាមវិធីណា?»។
អណ្ដើកពន្យល់អុបាយថាៈ «អើ! គិតរកវិធីណាដែលទៅតាមអាកាសជាមួយសំលាញ់ទាំងពីរនាក់បានហើយ»។ ហង្សទាំងពីរសួរទៅទៀតថាៈ
«អុបាយនេះសំលាញ់គិតថានឹងសំរេចបែបយ៉ាងណា?»។ អណ្ដើកឆ្លើយប្រាប់វិញថា
«នែសំលាញ់!
យកកំណាត់ឈើមួយមក ហើយសំលាញ់អែងទាំងពីរនាក់ពាំចុងកំណាត់ឈើម្ខាងម្នាក់ដោយចំពុះ
ខ្ញុំខាំកណ្ដាលតោងកំណាត់ឈើនោះ ដោយវិធីនេះហើយអាស្រ័យដោយកំលាំងស្លាបសំលាញ់ហើរទៅ
ខ្ញុំនឹងទៅបានដោយស្រួល»។ ហង្សទាំងពីរឆ្លើយតបមកដោយអរថាៈ «អើ! អុបាយនេះស្រួលហើយ
តែត្រូវគិតថា៖
៩ - អ្នកប្រាជ្ញកាលគិតដល់សេចក្ដីចំរើនហើយ ត្រូវគិតដល់សេចក្ដីវិនាសផង
កុកល្ងង់ គិតឃើញសេចក្ដីចំរើនតែម្យ៉ាង ត្រូវស្កាស៊ីកូនខ្មុក»។ អណ្ដើកសួរដេញដោលថាៈ
«រឿងនេះតើដូចម្ដេច?»។ ហង្សទាំងពីររៀបរាប់ប្រាប់ថា៖
………………………………………………….
(1) ហិតោបទេស សេចក្ដីប្រែជាភាសាបារាំងនៃលោកឡង់សឺរូ
មានគាថា ពិសេសដូច្នេះគឺ ក. ស្រ្ដីភាពមិនមើលបុរសជិតទេ
ព្រមទាំងមិនសង្កេតមើលអោយដឹងថាបុរសនោះមានរូបល្អ រឺ អាក្រក់
គ្រាន់តែអោយដឹងថា បុរសប៉ុណ្ណោះ ក៏រីករាយសប្បាយក្នុងចិត្ដភ្លាម។ ខ.
ក្បួនតំរា សូម្បីយើងចេះចាំហើយ
ក៏ត្រូវតែរិះគិតសេចក្ដីមើលថែមទៀតដែរ ព្រះរាជាទោះបីសព្វព្រះទ័យ
នឹង យើងហើយ ត្រូវតែកោតខ្លាច អែស្រ្ដីភាព, ទោះបីនៅក្នុងដៃយើងហើយក៏យើងមិនត្រូវទុកចិត្ដ
នណាឡើយជាមេប្រាជ្ញចេះចាំអស់មួយសៀវភៅ កំណត់ដឹងព្រះទ័យនឹងចិត្ដស្រ្ដីភាពបាន?។
សេចក្ដីប្រែជាភាសាសៀមនៃលោកនាគប្រទីប មានគាថាលើសមួយគឺ បុរសណា
នឹងថាមិនជាទីស្រលាញ់នៃស្ដ្រីក៏មិនមែន រឺ
ថាជាទីស្រលាញ់នៃស្រ្ដីក៏មិនមែនទៀត ដោយពិតស្ដ្រីភាព ដូចគោ
ដើរស៊ីស្មៅក្នុងព្រៃ តែងប្រាថ្នាស្មៅថ្មីជានិច្ច។
ប្រភព៖ មណ្ឌលវប្បធម៌ខ្មែរនៅស្វីស
No comments:
Post a Comment